A blog that can make you smile, laugh and cry!

Enjoy reading!

curious angels

18th September 2014

Photoset reblogged from JER with 92,202 notes

Tagged: sadsabaw ang utakfunny

Source: pizzadelevery

18th September 2014

Photoset reblogged from Tastefully Offensive on Tumblr with 16,343 notes

tastefullyoffensive:

[@thingsdrakedo]

Tagged: drakesadssbaw ang utakfunny

18th September 2014

Post

Sooooooooooo

Hanggang kailan tayo magde-deadmahan?! :(

Tagged: personalstandiary2 weeks and counting

14th September 2014

Post

Theme Song: “Lagi Mo Na Lang Akong Dinededma”

Tagged: Standiarytheme songpersonal

12th September 2014

Post with 1 note

Bakit hanggang ngayon single ka pa?

Ang sabi sa isang kaibigan ko…
“Baka kasi busy ka pa kaya hindi ka pa mabigyan ng ka-relationship ni Lord.”

Mukha nga…

Smurfs’ ko nga nahihirapan akong i-manage… Relationship pa kaya?!

Tagged: charaughtthoughtsechos typostypos

10th September 2014

Post with 2 notes

ISANG BANAT NG PAG-IBIG PART XII

(Not A Bad Thing)

After how many months na nakatengga sa notes ko… Tinapos ko na din sya! Hee hee! ^_^

NEW CHARACTER:
POPSIE- Papa ni Me Yej
MOMSIE- Mama ni Me Yej
REJ- Kuya ni Me Yej
MERJ- Nakakabatang kapatid ni Me Yej na babae

April 2014 (1 Week after ng debut ng kapatid ni GF)

Birthday ni Me Yej ngayon. Pero dahil may pasok ay magdi-dinner na lang silang pamilya mamaya after work.

Umaga pa lang marami na syang natatanggap na mga regalo. Pero yung isang taong inaasam-asam nyang gagawa ng espesyal para sa kanya… wala… Kahit na greeting man lang. Kanina pa panay ang check nya sa phone nya. Wala talaga…

ME YEJ: Haaaay… Baka busy lang.
BF: Oh! Hanubayan… Birthday girl! Smile naman… Alam mo na… NEVER STOP SMILING…
ME YEJ: Oo na! Oo na! BECAUSE YOU NEVER KNOW WHO’S FALLING IN LOVE WITH YOUR SMILE…
BF: Suplada! Meron ka no? 4:30 PM na. Makapag-ayos na nga ng gamit at ho-honda ako ngayon.

4:57 PM

GUARD: Ma’am, para daw po sa inyo. *sabay abot ng bouquet ng bulaklak* Pahabol sa mga natanggap nyo ngayon.
ME YEJ: (oh my gee! Hinde! Huwag kang umasa…) Salamat po Kuya. Kanino po galing?
GUARD: “Super Hero” daw po eh.
ME YEJ: Huh?! “Super Hero” Sino yun? Sige po salamat ulit!

*tiningnan ang card na nakalagay sa bulaklak*

ME YEJ: Hmm… “Siguro iniisip mo kung sinong super hero ako… Batman?
Superman?
Spiderman?

Eeeeeeengk! Mali!
Kasi… I’M YOUR MAN!”

Kyaaaaaaaaaah! Pakbet! Hanlupet!

BF: Sus! Sabi na mga ba’t iyan lang ang hinihintay mo eh! Tara na! Alas-singko na. Tulungan na kitang magbitbit sa mga alay mo.

Paglabas nila ng lobby biglang tumugtog yung intro ng “Not A Bad Thing” ni JT.

ME YEJ: Nice! Yung favorite song ko pa! Hmmm… Bakit parang acoustic version to?

♪♫Said all I want from you is to see you tomorrow
And every tomorrow, maybe you’ll let me borrow your heart♪♫

ME YEJ: SHOOT! Parang pamilyar yung boses!

Pagtingin nya kay BF, ngiting-ngiti ito. Yung mga katrabaho nyang mga babae na palabas na dapat ng pinto eh biglang tumigil. Tapos etong si Gabby biglang tumili.

ME YEJ: (Anong nangyayari?)

♪♫ When someone cuts your heart open with a knife, now you’re bleeding
But I could be that guy to heal it over time
And I won’t stop until you believe it
‘Cause baby you’re worth it.♪♫

At paglingon nya… Nakita nya si Kras. May hawak na gitara habang kumakanta…

♪♫ So don’t act like it’s a bad thing to fall in love with me
‘Cause you might look around and find your dreams come true, with me.♪♫

ME YEJ: What the fox! *hypervetilating* (eeeeeeh! So ito na ba yung harana? I’m not prefeyrd! At bakit kailangang labas dimple kapag kumakanta? Aneberrrr!)

♪♫ Now how about I’d be the last voice you hear tonight?
And every other night for the rest of the nights that there are. ♪♫

ME YEJ: (Ahhh… Kaya pala lagi kang tumatawag kung kelan patulog na ako?!… Yiiiiieeeeeeeh!)

♪♫ No I won’t fill your mind
With broken promises and wasted time
And if you fall, you’ll always land right in these arms
These arms of mine. ♪♫

ME YEJ: (True! KAHIT HINDI KA EARTH AT WALA KANG GRAVITY… NA-FALL PA RIN AKO SAYO!)

*Gravity daw kasi is the force around the Earth that makes object around it fall.

At natapos na ang kanta… Speechless pa rin si Me Yej at kilig na kilig naman ang mga kaopisina nya.

KRAS: Hi! Hehehe… Gift ko nga pala para sayo.
ME YEJ: Ow! Akala ko itong flowers na yung gift mo.
KRAS: Hindi… Hehehe… Natural lang naman sa nanliligaw ang magbigay ng flowers kahit walang okasyon di ba? *kamot ulo*
ME YEJ: Ahhh… Sabi ko nga… *blush* (Deym! You had me at NANLILIGAW!!!)
BF: Ehem! Baka gusto mo nang buksan yung regalo ni Kras?
ME YEJ: Ngayon na ba? Sige na nga…

Pagkakita sa laman ng kahon… Nagtaka sya.

ME YEJ: Uhhh… Di ba relo mo to?
KRAS: Oo… Binibigay ko sayo… Para alam mong SAYUNG-SAYO LANG ANG ORAS KO.
ME YEJ: *blush* (‘di alam ang sasabihin)
GF: Hanep! Nakabanat pa rin! Pero seryoso yan? Yan ireregalo mo kay Me Yej?
KRAS: Joke lang! Ito talaga ang regalo ko. *sabay labas ng kwintas na may infinity na design* Kwintas na muna ngayon. SA SUSUNOD… SINGSING NA YAN. *isinuot kay Me Yej ang regalong kwintas*
ME YEJ: (Kyaaaaaah! Kileg overload!)
GF: *pinapaypayan si Me Yej* Shhhh… Shhhh… Kaaalmaaa laaang…

At inihatid ni Kras si Me Yej pauwi. Syempre kasama si BF dahil magkapitbahay lang naman sila ni Me Yej.

Kinabukasan ay inulan ng tukso si Me Yej. “Rejoice Girl” na nga ang tawag sa kanya.

GABBY: Grabe sa effort gurl ah!
GF: Sinagot mo na ba?
ME YEJ: Hehehe… Hindi pa…
GF: Nebeyen! Papatagalin mo pa?
ME YEJ: Kalma lang… Pag umakyat s’ya ng ligaw sa bahay ibig sabihin seryoso sya. Saka ko s’ya sasagutin. Sabi nga, “Ang babaeng pinaghihirapan, hindi basta-basta iniiwan.”

Kinagabihan… Habang naghahapunan ang pamilya nila Me Yej…

POPSIE: Ano yun?
REJ: Alin po?
POPSIE: Parang may natugtog sa labas. Me bertdey ba sa kapitbahay?
MERJ: Parang wala naman po Popsie.
MOMSIE: *sumilip sa bintana* Aba’t may… Nanghaharana?
REJ AT MERJ: HARANA?
MOMSIE: Ay hinde… Baka nagvi-videoke lang tapos trip na sa harap ng bahay natin gawin.

Lumabas sila para tingnan…

♪♫ Ipagpatawad mo…
Aking kapangahasan
Binibini kooooo… Sana’y maintindihan.
Alam kong kailan lang tayo nagkatagpo.
Ngunit parang sa’yo ayaw nang lumayooooo ♪♫

ME YEJ: KRAS? (Whaaaaa! Itechiwa na ang harana?! Seryoso?! Ehmergerd!)
POPSIE AT MOMSIE: Kras?
MERJ: Sya ba yun ate?
KRAS: *ehem* Magandang gabi po sa inyong lahat. Ipagpaumanhin nyo na po kung nakakabulahaw ako. Nais ko lang po sanang pormal na magpaalam kung maari ko bang ligawan ang anak ninyo? *sabay tingin kay Me Yej*
POPSIE: (Bumulong kay Momsie) Hmmm… Magaling… Parang gusto ko tong isang to ah…
MOMSIE: *tiningnan si Popsie at mukhang shock na shock*
POPSIE: MOMSIE! Ang ibig kong sabihin GUSTO KO SYA PARA SA ME YEJ NATIN.
MOMSIE: Ahhh… Sabi ko nga… Saka ang gwapo at ang ganda ng boses.
POPSIE: *tiningnan lang si Momsie*
MOMSIE: Pero wala pa ring panama yan sa’yo syempre! IKAW ANG SUPERMAN NG BUHAY KO EH!
POPSIE: At ikaw naman ang Kryptonite ko… ‘Coz you’re my weakness! *wink*
MOMSIE: *kilig much*
MERJ: Momsie! Popsie!
MOMSIE: *Nagulat at biglang natauhang hindi lang pala sila ang tao sa mundo* Naku! Hijo, sige pasok… pasok…

Sa loob ng bahay nila Me Yej ay masusing kinapanayam ng mag-asawa si Kras. Nakikinig lang si Me Yej, mga kapatid nya at si BF na nangapit-bahay para magbigay ng moral support kay Kras at makikain.

POPSIE: Tatapatin kita hijo, plus 100 pogi points ka dahil pormal kang nagpaalam sa panliligaw dito sa dalaga namin.
MOMSIE: Plus 100 points ka din sa harana!
POPSIE: Pero makakasiguro ba kaming kung anuman ang pinapakita mo ngayon ay hindi magbabago?
KRAS: Oo naman po. Kahit na po sabi nila eh walang permanente dito sa mundo. YUNG PANGALAN PO NG ANAK NYO PERMANENTENG NAKATATAK SA PUSO KO.
ME YEJ: :”>
POPSIE: Nakanang! Iyang si Me Yej pinalaki naming maayos yan! Baka naman hilingin mong magbago sya kapag naging kayo na?
KRAS: Ay hinde po! Minahal ko po ang anak nyo sa kung ano sya. KUNG MAY BABAGUHIN MAN PO AKO SA ANAK NYO, IYON AY ANG APELYIDO NYA.

*standing ovation*

At naging regular na panauhin na si Kras kina Me Yej. Madalas na sa may garden lang sila nakatambay at nagkukwentuhan ng kung anu-ano lang.

ME YEJ: Hmmm… Mukhang gabi na… Di ka pa ba uuwe?
KRAS: Hmmm… Maaga pa nga eh.
ME YEJ: Anong oras na ba?
KRAS: ORAS NA PARA SAGUTIN MO AKO.
ME YEJ: Haizt! Yan tayo eh.
KRAS: Huh?!
ME YEJ: Sabi ko yan tayo eh…
KRAS: Tayo? TAYO NA?!
ME YEJ: Hala! Wala akong sinasabing ganun ah!
KRAS: *sad face* Akala ko pa naman… Haaaaay… Hmmm… Anong oras na ba? *sabay pasimpleng hinawakan yung left hand ni Me Yej at nagkunwaring tumingin sa relo nito*
ME YEJ: Huwaw! May relo ka naman ah!
KRAS: Eh bakit ba?! MAS GUSTO KO ANG ORAS MO EH!
ME YEJ: (~_~)
KRAS: *ngiti ng tagumpay*
ME YEJ: Oh! Okay na… Pwede mo nang bitawan yung kamay ko.
KRAS: Huh?! Ay oo nga noh?! Ang galing YUNG KAMAY MO PERFECT FIT SA KAMAY KO OH! PARANG SINUKAT! Asteeeeg!
ME YEJ: (pabulong) para-paraan *pero kinikileg*
KRAS: Huh?! Ano yun?
ME YEJ: Wala. Sabi ko yung kamay ko ‘di mo pa rin binibitawan.
KRAS: *tiningnan ang magkahugpong nilang mga kamay* Yaan mo na. ‘Di naman sya nagrereklamo. *insert smile with dimple here*
ME YEJ: *kibit-balikat* (enjoy the moment ika nga)

-The End-

Tagged: banatpick up linekwentonijmlabstoricandiesbelovesabaw moments

8th September 2014

Post with 1 note

ISANG BANAT NG PAG-IBIG PART XII

(Not A Bad Thing)

After how many months na nakatengga sa notes ko… Tinapos ko na din sya! Hee hee! ^_^

NEW CHARACTER:
POPSIE- Papa ni Me Yej
MOMSIE- Mama ni Me Yej
REJ- Kuya ni Me Yej
MERJ- Nakakabatang kapatid ni Me Yej na babae

April 2014 (1 Week after ng debut ng kapatid ni GF)

Birthday ni Me Yej ngayon. Pero dahil may pasok ay magdi-dinner na lang silang pamilya mamaya after work.

Umaga pa lang marami na syang natatanggap na mga regalo. Pero yung isang taong inaasam-asam nyang gagawa ng espesyal para sa kanya… wala… Kahit na greeting man lang. Kanina pa panay ang check nya sa phone nya. Wala talaga…

ME YEJ: Haaaay… Baka busy lang.
BF: Oh! Hanubayan… Birthday girl! Smile naman… Alam mo na… NEVER STOP SMILING…
ME YEJ: Oo na! Oo na! BECAUSE YOU NEVER KNOW WHO’S FALLING IN LOVE WITH YOUR SMILE…
BF: Suplada! Meron ka no? 4:30 PM na. Makapag-ayos na nga ng gamit at ho-honda ako ngayon.

4:57 PM

GUARD: Ma’am, para daw po sa inyo. *sabay abot ng bouquet ng bulaklak* Pahabol sa mga natanggap nyo ngayon.
ME YEJ: (oh my gee! Hinde! Huwag kang umasa…) Salamat po Kuya. Kanino po galing?
GUARD: “Super Hero” daw po eh.
ME YEJ: Huh?! “Super Hero” Sino yun? Sige po salamat ulit!

*tiningnan ang card na nakalagay sa bulaklak*

ME YEJ: Hmm… “Siguro iniisip mo kung sinong super hero ako… Batman?
Superman?
Spiderman?

Eeeeeeengk! Mali!
Kasi… I’M YOUR MAN!”

Kyaaaaaaaaaah! Pakbet! Hanlupet!

BF: Sus! Sabi na mga ba’t iyan lang ang hinihintay mo eh! Tara na! Alas-singko na. Tulungan na kitang magbitbit sa mga alay mo.

Paglabas nila ng lobby biglang tumugtog yung intro ng “Not A Bad Thing” ni JT.

ME YEJ: Nice! Yung favorite song ko pa! Hmmm… Bakit parang acoustic version to?

♪♫Said all I want from you is to see you tomorrow
And every tomorrow, maybe you’ll let me borrow your heart♪♫

ME YEJ: SHOOT! Parang pamilyar yung boses!

Pagtingin nya kay BF, ngiting-ngiti ito. Yung mga katrabaho nyang mga babae na palabas na dapat ng pinto eh biglang tumigil. Tapos etong si Gabby biglang tumili.

ME YEJ: (Anong nangyayari?)

♪♫ When someone cuts your heart open with a knife, now you’re bleeding
But I could be that guy to heal it over time
And I won’t stop until you believe it
‘Cause baby you’re worth it.♪♫

At paglingon nya… Nakita nya si Kras. May hawak na gitara habang kumakanta…

♪♫ So don’t act like it’s a bad thing to fall in love with me
‘Cause you might look around and find your dreams come true, with me.♪♫

ME YEJ: What the fox! *hypervetilating* (eeeeeeh! So ito na ba yung harana? I’m not prefeyrd! At bakit kailangang labas dimple kapag kumakanta? Aneberrrr!)

♪♫ Now how about I’d be the last voice you hear tonight?
And every other night for the rest of the nights that there are. ♪♫

ME YEJ: (Ahhh… Kaya pala lagi kang tumatawag kung kelan patulog na ako?!… Yiiiiieeeeeeeh!)

♪♫ No I won’t fill your mind
With broken promises and wasted time
And if you fall, you’ll always land right in these arms
These arms of mine. ♪♫

ME YEJ: (True! KAHIT HINDI KA EARTH AT WALA KANG GRAVITY… NA-FALL PA RIN AKO SAYO!)

*Gravity daw kasi is the force around the Earth that makes object around it fall.

At natapos na ang kanta… Speechless pa rin si Me Yej at kilig na kilig naman ang mga kaopisina nya.

KRAS: Hi! Hehehe… Gift ko nga pala para sayo.
ME YEJ: Ow! Akala ko itong flowers na yung gift mo.
KRAS: Hindi… Hehehe… Natural lang naman sa nanliligaw ang magbigay ng flowers kahit walang okasyon di ba? *kamot ulo*
ME YEJ: Ahhh… Sabi ko nga… *blush* (Deym! You had me at NANLILIGAW!!!)
BF: Ehem! Baka gusto mo nang buksan yung regalo ni Kras?
ME YEJ: Ngayon na ba? Sige na nga…

Pagkakita sa laman ng kahon… Nagtaka sya.

ME YEJ: Uhhh… Di ba relo mo to?
KRAS: Oo… Binibigay ko sayo… Para alam mong SAYUNG-SAYO LANG ANG ORAS KO.
ME YEJ: *blush* (‘di alam ang sasabihin)
GF: Hanep! Nakabanat pa rin! Pero seryoso yan? Yan ireregalo mo kay Me Yej?
KRAS: Joke lang! Ito talaga ang regalo ko. *sabay labas ng kwintas na may infinity na design* Kwintas na muna ngayon. SA SUSUNOD… SINGSING NA YAN. *isinuot kay Me Yej ang regalong kwintas*
ME YEJ: (Kyaaaaaah! Kileg overload!)
GF: *pinapaypayan si Me Yej* Shhhh… Shhhh… Kaaalmaaa laaang…

At inihatid ni Kras si Me Yej pauwi. Syempre kasama si BF dahil magkapitbahay lang naman sila ni Me Yej.

Kinabukasan ay inulan ng tukso si Me Yej. “Rejoice Girl” na nga ang tawag sa kanya.

GABBY: Grabe sa effort gurl ah!
GF: Sinagot mo na ba?
ME YEJ: Hehehe… Hindi pa…
GF: Nebeyen! Papatagalin mo pa?
ME YEJ: Kalma lang… Pag umakyat s’ya ng ligaw sa bahay ibig sabihin seryoso sya. Saka ko s’ya sasagutin. Sabi nga, “Ang babaeng pinaghihirapan, hindi basta-basta iniiwan.”

Kinagabihan… Habang naghahapunan ang pamilya nila Me Yej…

POPSIE: Ano yun?
REJ: Alin po?
POPSIE: Parang may natugtog sa labas. Me bertdey ba sa kapitbahay?
MERJ: Parang wala naman po Popsie.
MOMSIE: *sumilip sa bintana* Aba’t may… Nanghaharana?
REJ AT MERJ: HARANA?
MOMSIE: Ay hinde… Baka nagvi-videoke lang tapos trip na sa harap ng bahay natin gawin.

Lumabas sila para tingnan…

♪♫ Ipagpatawad mo…
Aking kapangahasan
Binibini kooooo… Sana’y maintindihan.
Alam kong kailan lang tayo nagkatagpo.
Ngunit parang sa’yo ayaw nang lumayooooo ♪♫

ME YEJ: KRAS? (Whaaaaa! Itechiwa na ang harana?! Seryoso?! Ehmergerd!)
POPSIE AT MOMSIE: Kras?
MERJ: Sya ba yun ate?
KRAS: *ehem* Magandang gabi po sa inyong lahat. Ipagpaumanhin nyo na po kung nakakabulahaw ako. Nais ko lang po sanang pormal na magpaalam kung maari ko bang ligawan ang anak ninyo? *sabay tingin kay Me Yej*
POPSIE: (Bumulong kay Momsie) Hmmm… Magaling… Parang gusto ko tong isang to ah…
MOMSIE: *tiningnan si Popsie at mukhang shock na shock*
POPSIE: MOMSIE! Ang ibig kong sabihin GUSTO KO SYA PARA SA ME YEJ NATIN.
MOMSIE: Ahhh… Sabi ko nga… Saka ang gwapo at ang ganda ng boses.
POPSIE: *tiningnan lang si Momsie*
MOMSIE: Pero wala pa ring panama yan sa’yo syempre! IKAW ANG SUPERMAN NG BUHAY KO EH!
POPSIE: At ikaw naman ang Kryptonite ko… ‘Coz you’re my weakness! *wink*
MOMSIE: *kilig much*
MERJ: Momsie! Popsie!
MOMSIE: *Nagulat at biglang natauhang hindi lang pala sila ang tao sa mundo* Naku! Hijo, sige pasok… pasok…

Sa loob ng bahay nila Me Yej ay masusing kinapanayam ng mag-asawa si Kras. Nakikinig lang si Me Yej, mga kapatid nya at si BF na nangapit-bahay para magbigay ng moral support kay Kras at makikain.

POPSIE: Tatapatin kita hijo, plus 100 pogi points ka dahil pormal kang nagpaalam sa panliligaw dito sa dalaga namin.
MOMSIE: Plus 100 points ka din sa harana!
POPSIE: Pero makakasiguro ba kaming kung anuman ang pinapakita mo ngayon ay hindi magbabago?
KRAS: Oo naman po. Kahit na po sabi nila eh walang permanente dito sa mundo. YUNG PANGALAN PO NG ANAK NYO PERMANENTENG NAKATATAK SA PUSO KO.
ME YEJ: :”>
POPSIE: Nakanang! Iyang si Me Yej pinalaki naming maayos yan! Baka naman hilingin mong magbago sya kapag naging kayo na?
KRAS: Ay hinde po! Minahal ko po ang anak nyo sa kung ano sya. KUNG MAY BABAGUHIN MAN PO AKO SA ANAK NYO, IYON AY ANG APELYIDO NYA.

*standing ovation*

At naging regular na panauhin na si Kras kina Me Yej. Madalas na sa may garden lang sila nakatambay at nagkukwentuhan ng kung anu-ano lang.

ME YEJ: Hmmm… Mukhang gabi na… Di ka pa ba uuwe?
KRAS: Hmmm… Maaga pa nga eh.
ME YEJ: Anong oras na ba?
KRAS: ORAS NA PARA SAGUTIN MO AKO.
ME YEJ: Haizt! Yan tayo eh.
KRAS: Huh?!
ME YEJ: Sabi ko yan tayo eh…
KRAS: Tayo? TAYO NA?!
ME YEJ: Hala! Wala akong sinasabing ganun ah!
KRAS: *sad face* Akala ko pa naman… Haaaaay… Hmmm… Anong oras na ba? *sabay pasimpleng hinawakan yung left hand ni Me Yej at nagkunwaring tumingin sa relo nito*
ME YEJ: Huwaw! May relo ka naman ah!
KRAS: Eh bakit ba?! MAS GUSTO KO ANG ORAS MO EH!
ME YEJ: (~_~)
KRAS: *ngiti ng tagumpay*
ME YEJ: Oh! Okay na… Pwede mo nang bitawan yung kamay ko.
KRAS: Huh?! Ay oo nga noh?! Ang galing YUNG KAMAY MO PERFECT FIT SA KAMAY KO OH! PARANG SINUKAT! Asteeeeg!
ME YEJ: (pabulong) para-paraan *pero kinikileg*
KRAS: Huh?! Ano yun?
ME YEJ: Wala. Sabi ko yung kamay ko ‘di mo pa rin binibitawan.
KRAS: *tiningnan ang magkahugpong nilang mga kamay* Yaan mo na. ‘Di naman sya nagrereklamo. *insert smile with dimple here*
ME YEJ: *kibit-balikat* (enjoy the moment ika nga)

-The End-

Tagged: banatpick up linekwentonijmlabstoricandiesbelovesabaw moments

7th September 2014

Photoset reblogged from princess mars with 382 notes

Someone told me something that stuck with me: “You have to envision your life, and then go backwards.” I’ve been living by that motto for a while, so I see where I need to be. Now I’m just backtracking and trying to get back up there. (x)

Tagged: bruno marshooliganscrush

7th September 2014

Photo

09.05.2014

Grabe! Kagabi napaisip ako… “Apektado din ba sya na hindi kami nagpapansinan?” Yep. Since yesterday di kami nagpapansinan. Hmmm… Mas tama sigurong sabihing di ko sya pinapansin? Nang dahil lang yun sa tumbler. Babaw ano po? Hehehe… Kaso napansin ko mas nagiging productive ako pag di sya lumalapit sa akin… Hee hee

Feeling ko mas okay nang ganito… Minsan kailangan ng space ng puso ko kasi baka tuluyan nang mahulog… Choz!

Kahit si Rosa napansin na di masyadong nalapit si Stan sa pwesto namin. Tapos as usual na naoobserbahan kong dun sya sa kabilang side ni Rosa kapag may sasabihin sya sa isa…

Ako naman, kahit anong layo affected much pa rin sa presence nya… Yep! Kahit di ako lumingon!

Tapos, kahapon sa gandang pagkakataon… Ayun! Ako yung namudmod ng certificate ng perfect attendance at donut. Pag tingin ko… Syet na malagkit! Kasama sya! Great! Kaya ayun… Sa lahat super… *insert full name here*?CONGRATULATIONS! Chika2x… Blah! Blah! Blah! Pagdating sa kanya, “congratulations” *bigay donut*

STAN: Thank you.

Tapos pagka gabi… Whoa! 1 whole day na walang pansinan! Akalain mo yun? Pero yun nga naging productive naman ako… Pero affected din kaya sya o kebs lang???

Tapos ngayon… Ganun pa din…

1st Break:
Magkasunod kaming lumabas. Kailangan kasi manghihiram si Jaq ng anda.
Sa locker…
ANJ: JM!
AKO: ANJ!
ANJ: JM, pansinin mo na si Stan. Sige na!
AKO: Hahaha! Bakit?
ANJ: Eh nagsusumbong… Di mo daw pinapansin…
AKO: Bahala sya dyan. Hanggang next month…
MELON: Huuuu… LQ?
AKO: Oo. Lab Quotes!

Pagka lunch… Naramdaman kong palapit sya… 

AKO: (sa isip) OI!
STAN: Ma’am JM?
AKO: Hmmm *sa computer pa din nakatingin*
STAN: Ma’am JM… Sorry na… *may nilapag sa desk ko* huwag ka nang magalit sa akin. Wala akong chocolate kaya ito na lang.
AKO: Akalain mo yun. (Sa kakuriputan mong yan? Nagawa mong bumili?)
STAN: Huh?
AKO: Wala. 
STAN: Bati na tayo. Sorry na talaga. Sige na.
AKO: …
STAN: *humawak sa batok*
AKO: Ay putek!
STAN: huh?
AKO: wala…

Tapos ayun… Nung balak ko na syang pansinin… Umalis na… Hee hee…

Pagka alis nya… Gang tenga ang ngiti… DEYM! Kinikilig ako! Ganito pala ang feeling nang sinusuyo nya? Whoooo! Kaso bawal tumili… So kalma lang… Kyaaaaaaaaaa!

Nakasalubong ko sila ni Jespong. Hinarangan pa ako ni Jespong. Kaso…

Ayun di na sya nag-attempt ulit lumapit… Nakupo! Natakot ata XD

09.05.2014

Grabe! Kagabi napaisip ako… “Apektado din ba sya na hindi kami nagpapansinan?” Yep. Since yesterday di kami nagpapansinan. Hmmm… Mas tama sigurong sabihing di ko sya pinapansin? Nang dahil lang yun sa tumbler. Babaw ano po? Hehehe… Kaso napansin ko mas nagiging productive ako pag di sya lumalapit sa akin… Hee hee

Feeling ko mas okay nang ganito… Minsan kailangan ng space ng puso ko kasi baka tuluyan nang mahulog… Choz!

Kahit si Rosa napansin na di masyadong nalapit si Stan sa pwesto namin. Tapos as usual na naoobserbahan kong dun sya sa kabilang side ni Rosa kapag may sasabihin sya sa isa…

Ako naman, kahit anong layo affected much pa rin sa presence nya… Yep! Kahit di ako lumingon!

Tapos, kahapon sa gandang pagkakataon… Ayun! Ako yung namudmod ng certificate ng perfect attendance at donut. Pag tingin ko… Syet na malagkit! Kasama sya! Great! Kaya ayun… Sa lahat super… *insert full name here*?CONGRATULATIONS! Chika2x… Blah! Blah! Blah! Pagdating sa kanya, “congratulations” *bigay donut*

STAN: Thank you.

Tapos pagka gabi… Whoa! 1 whole day na walang pansinan! Akalain mo yun? Pero yun nga naging productive naman ako… Pero affected din kaya sya o kebs lang???

Tapos ngayon… Ganun pa din…

1st Break:
Magkasunod kaming lumabas. Kailangan kasi manghihiram si Jaq ng anda.
Sa locker…
ANJ: JM!
AKO: ANJ!
ANJ: JM, pansinin mo na si Stan. Sige na!
AKO: Hahaha! Bakit?
ANJ: Eh nagsusumbong… Di mo daw pinapansin…
AKO: Bahala sya dyan. Hanggang next month…
MELON: Huuuu… LQ?
AKO: Oo. Lab Quotes!

Pagka lunch… Naramdaman kong palapit sya…

AKO: (sa isip) OI!
STAN: Ma’am JM?
AKO: Hmmm *sa computer pa din nakatingin*
STAN: Ma’am JM… Sorry na… *may nilapag sa desk ko* huwag ka nang magalit sa akin. Wala akong chocolate kaya ito na lang.
AKO: Akalain mo yun. (Sa kakuriputan mong yan? Nagawa mong bumili?)
STAN: Huh?
AKO: Wala.
STAN: Bati na tayo. Sorry na talaga. Sige na.
AKO: …
STAN: *humawak sa batok*
AKO: Ay putek!
STAN: huh?
AKO: wala…

Tapos ayun… Nung balak ko na syang pansinin… Umalis na… Hee hee…

Pagka alis nya… Gang tenga ang ngiti… DEYM! Kinikilig ako! Ganito pala ang feeling nang sinusuyo nya? Whoooo! Kaso bawal tumili… So kalma lang… Kyaaaaaaaaaa!

Nakasalubong ko sila ni Jespong. Hinarangan pa ako ni Jespong. Kaso…

Ayun di na sya nag-attempt ulit lumapit… Nakupo! Natakot ata XD

Tagged: Standiarypersonalkileg

6th September 2014

Photo

09.05.2014

Grabe! Kagabi napaisip ako… “Apektado din ba sya na hindi kami nagpapansinan?” Yep. Since yesterday di kami nagpapansinan. Hmmm… Mas tama sigurong sabihing di ko sya pinapansin? Nang dahil lang yun sa tumbler. Babaw ano po? Hehehe… Kaso napansin ko mas nagiging productive ako pag di sya lumalapit sa akin… Hee hee

Feeling ko mas okay nang ganito… Minsan kailangan ng space ng puso ko kasi baka tuluyan nang mahulog… Choz!

Kahit si Rosa napansin na di masyadong nalapit si Stan sa pwesto namin. Tapos as usual na naoobserbahan kong dun sya sa kabilang side ni Rosa kapag may sasabihin sya sa isa…

Ako naman, kahit anong layo affected much pa rin sa presence nya… Yep! Kahit di ako lumingon!

Tapos, kahapon sa gandang pagkakataon… Ayun! Ako yung namudmod ng certificate ng perfect attendance at donut. Pag tingin ko… Syet na malagkit! Kasama sya! Great! Kaya ayun… Sa lahat super… *insert full name here*?CONGRATULATIONS! Chika2x… Blah! Blah! Blah! Pagdating sa kanya, “congratulations” *bigay donut*

STAN: Thank you.

Tapos pagka gabi… Whoa! 1 whole day na walang pansinan! Akalain mo yun? Pero yun nga naging productive naman ako… Pero affected din kaya sya o kebs lang???

Tapos ngayon… Ganun pa din…

1st Break:
Magkasunod kaming lumabas. Kailangan kasi manghihiram si Jaq ng anda.
Sa locker…
ANJ: JM!
AKO: ANJ!
ANJ: JM, pansinin mo na si Stan. Sige na!
AKO: Hahaha! Bakit?
ANJ: Eh nagsusumbong… Di mo daw pinapansin…
AKO: Bahala sya dyan. Hanggang next month…
MELON: Huuuu… LQ?
AKO: Oo. Lab Quotes!

Pagka lunch… Naramdaman kong palapit sya… 

AKO: (sa isip) OI!
STAN: Ma’am JM?
AKO: Hmmm *sa computer pa din nakatingin*
STAN: Ma’am JM… Sorry na… *may nilapag sa desk ko* huwag ka nang magalit sa akin. Wala akong chocolate kaya ito na lang.
AKO: Akalain mo yun. (Sa kakuriputan mong yan? Nagawa mong bumili?)
STAN: Huh?
AKO: Wala. 
STAN: Bati na tayo. Sorry na talaga. Sige na.
AKO: …
STAN: *humawak sa batok*
AKO: Ay putek!
STAN: huh?
AKO: wala…

Tapos ayun… Nung balak ko na syang pansinin… Umalis na… Hee hee…

Pagka alis nya… Gang tenga ang ngiti… DEYM! Kinikilig ako! Ganito pala ang feeling nang sinusuyo nya? Whoooo! Kaso bawal tumili… So kalma lang… Kyaaaaaaaaaa!

Nakasalubong ko sila ni Jespong. Hinarangan pa ako ni Jespong. Kaso…

Ayun di na sya nag-attempt ulit lumapit… Nakupo! Natakot ata XD

09.05.2014

Grabe! Kagabi napaisip ako… “Apektado din ba sya na hindi kami nagpapansinan?” Yep. Since yesterday di kami nagpapansinan. Hmmm… Mas tama sigurong sabihing di ko sya pinapansin? Nang dahil lang yun sa tumbler. Babaw ano po? Hehehe… Kaso napansin ko mas nagiging productive ako pag di sya lumalapit sa akin… Hee hee

Feeling ko mas okay nang ganito… Minsan kailangan ng space ng puso ko kasi baka tuluyan nang mahulog… Choz!

Kahit si Rosa napansin na di masyadong nalapit si Stan sa pwesto namin. Tapos as usual na naoobserbahan kong dun sya sa kabilang side ni Rosa kapag may sasabihin sya sa isa…

Ako naman, kahit anong layo affected much pa rin sa presence nya… Yep! Kahit di ako lumingon!

Tapos, kahapon sa gandang pagkakataon… Ayun! Ako yung namudmod ng certificate ng perfect attendance at donut. Pag tingin ko… Syet na malagkit! Kasama sya! Great! Kaya ayun… Sa lahat super… *insert full name here*?CONGRATULATIONS! Chika2x… Blah! Blah! Blah! Pagdating sa kanya, “congratulations” *bigay donut*

STAN: Thank you.

Tapos pagka gabi… Whoa! 1 whole day na walang pansinan! Akalain mo yun? Pero yun nga naging productive naman ako… Pero affected din kaya sya o kebs lang???

Tapos ngayon… Ganun pa din…

1st Break:
Magkasunod kaming lumabas. Kailangan kasi manghihiram si Jaq ng anda.
Sa locker…
ANJ: JM!
AKO: ANJ!
ANJ: JM, pansinin mo na si Stan. Sige na!
AKO: Hahaha! Bakit?
ANJ: Eh nagsusumbong… Di mo daw pinapansin…
AKO: Bahala sya dyan. Hanggang next month…
MELON: Huuuu… LQ?
AKO: Oo. Lab Quotes!

Pagka lunch… Naramdaman kong palapit sya…

AKO: (sa isip) OI!
STAN: Ma’am JM?
AKO: Hmmm *sa computer pa din nakatingin*
STAN: Ma’am JM… Sorry na… *may nilapag sa desk ko* huwag ka nang magalit sa akin. Wala akong chocolate kaya ito na lang.
AKO: Akalain mo yun. (Sa kakuriputan mong yan? Nagawa mong bumili?)
STAN: Huh?
AKO: Wala.
STAN: Bati na tayo. Sorry na talaga. Sige na.
AKO: …
STAN: *humawak sa batok*
AKO: Ay putek!
STAN: huh?
AKO: wala…

Tapos ayun… Nung balak ko na syang pansinin… Umalis na… Hee hee…

Pagka alis nya… Gang tenga ang ngiti… DEYM! Kinikilig ako! Ganito pala ang feeling nang sinusuyo nya? Whoooo! Kaso bawal tumili… So kalma lang… Kyaaaaaaaaaa!

Nakasalubong ko sila ni Jespong. Hinarangan pa ako ni Jespong. Kaso…

Ayun di na sya nag-attempt ulit lumapit… Nakupo! Natakot ata XD

Tagged: Standiarypersonalkileg